امنیت و پایش زیرساخت‌های متصل دو موضوع مرتبط هستند که هرکدام نقش متفاوتی در مدیریت تجهیزات و کاهش ریسک‌های عملیاتی دارند. امنیت بر محافظت از تجهیزات، اطلاعات و دسترسی‌ها تمرکز دارد؛ در مقابل، پایش زیرساخت به بررسی وضعیت تجهیزات، ارتباطات شبکه و شرایط محیطی کمک می‌کند.
برای مثال، در اکتبر ۲۰۲۶ گزارش‌هایی درباره دست‌کاری سیستم‌های سرمایشی متصل در تعدادی از فروشگاه‌های فرانسه منتشر شد. این اتفاق توجه‌ها را به اهمیت حفاظت از تجهیزات متصل، مدیریت دسترسی‌ها و بررسی وضعیت سیستم‌های مورد استفاده در محیط‌های تجاری جلب کرد. جزئیات فنی و علت دقیق حادثه در گزارش‌های اولیه به‌طور کامل مشخص نبود، اما این نمونه نشان می‌دهد که تجهیزات متصل نیز باید بخشی از برنامه مدیریت ریسک سازمان باشند.
اهمیت امنیت زیرساخت‌های متصل
هر دستگاهی که به شبکه سازمان متصل می‌شود، می‌تواند بر بخشی از فعالیت‌های عملیاتی تأثیر بگذارد. این تجهیزات ممکن است اطلاعات دریافت کنند، فرمان بگیرند یا با سامانه‌های دیگر در ارتباط باشند. بنابراین، ضعف در مدیریت آن‌ها می‌تواند فراتر از عملکرد یک دستگاه منفرد اثرگذار باشد.
در یک محیط سازمانی، اختلال در تجهیزات متصل ممکن است دسترسی به اطلاعات، عملکرد سامانه‌های نظارتی یا فعالیت بخش‌های مختلف را تحت تأثیر قرار دهد. برای نمونه، از دسترس خارج شدن یک تجهیز شبکه یا اختلال در سیستم کنترل شرایط محیطی می‌تواند روند فعالیت بخش‌های وابسته را مختل کند.
به همین دلیل، امنیت زیرساخت تنها به نصب نرم‌افزارهای امنیتی یا استفاده از تجهیزات حفاظتی محدود نمی‌شود. شناسایی دارایی‌های متصل، تعیین سطح دسترسی کاربران، نگهداری منظم تجهیزات و آگاهی از وضعیت عملیاتی آن‌ها نیز در مدیریت ریسک اهمیت دارند.
آسیب‌پذیری تجهیزات متصل و اختلال در عملیات
تجهیزات IoT و دستگاه‌های متصل به شبکه، بسته به‌نوع کاربرد و نحوه پیکربندی، ممکن است با ریسک‌های مختلفی مواجه شوند. استفاده از رمزهای عبور پیش‌فرض، دسترسی‌های غیرضروری، به‌روزرسانی‌نشدن نرم‌افزارها و قرارگرفتن مستقیم تجهیزات در معرض اینترنت از جمله مواردی هستند که می‌توانند سطح آسیب‌پذیری را افزایش دهند.
البته همه اختلال‌های تجهیزات متصل ناشی از حملات سایبری نیستند. مشکلات سخت‌افزاری، قطع ارتباط شبکه، نوسانات برق و شرایط نامناسب محیطی نیز می‌توانند عملکرد دستگاه‌ها را تحت تأثیر قراردهند.
نکته مهم این است که در زیرساخت‌های متصل، یک اختلال محدود ممکن است بر عملکرد بخش‌های دیگر نیز اثر بگذارد. برای مثال، اگر تجهیزی که وظیفه انتقال داده یا کنترل بخشی از فرایند را بر عهده دارد از دسترس خارج شود، سامانه‌های وابسته نیز ممکن است با محدودیت مواجه شوند.
شناخت این وابستگی‌ها و بررسی وضعیت تجهیزات، به سازمان کمک می‌کند تا مشکلات را زودتر تشخیص دهد و برای رسیدگی به آن‌ها تصمیم مناسب‌تری بگیرد.
چه اقداماتی امنیت تجهیزات متصل را تقویت می‌کند؟
مدیریت امنیت تجهیزات متصل به مجموعه‌ای از اقدامات فنی و مدیریتی نیاز دارد. اجرای این اقدامات باید متناسب با نوع دستگاه، کاربرد آن و ساختار شبکه انجام شود.
مهم‌ترین مواردی که باید در نظر گرفته شوند عبارت‌اند از:
- مدیریت دسترسی: برای هر کاربر سطح دسترسی متناسب با مسئولیت او تعریف شود. استفاده از رمزهای عبور پیش‌فرض و حساب‌های کاربری مشترک نیز باید تا حد امکان کنار گذاشته شود.
- به‌روزرسانی تجهیزات: نرم‌افزارها و Firmware دستگاه‌ها به‌صورت منظم بررسی و در صورت انتشار نسخه‌های معتبر و سازگار، به‌روزرسانی شوند.
- شناسایی و ثبت دارایی‌ها: فهرستی از تجهیزات متصل، مشخصات آن‌ها، محل نصب و ارتباطشان با سایر بخش‌های شبکه تهیه شود تا مدیریت و بررسی وضعیت آن‌ها ساده‌تر باشد.
- آمادگی برای اختلال: برای شرایطی مانند قطع ارتباط، خرابی تجهیزات یا از دسترس خارج شدن بخشی از زیرساخت، روش مشخصی برای بررسی، اطلاع‌رسانی و بازیابی فعالیت‌ها در نظر گرفته شود.
این اقدامات در کنار یکدیگر به کاهش ریسک کمک می‌کنند، اما هیچ‌کدام به‌تنهایی تضمین‌کننده امنیت کامل زیرساخت نیستند. همچنین لازم است متناسب با تغییرات شبکه و اضافه‌شدن تجهیزات جدید، این موارد بازبینی شوند.
نقش پایش زیرساخت در مدیریت تجهیزات متصل چیست؟
در کنار اقدامات امنیتی، سازمان‌ها به اطلاعات قابل‌اعتماد درباره وضعیت تجهیزات و شرایط عملیاتی خود نیاز دارند. پایش زیرساخت این امکان را فراهم می‌کند که وضعیت پارامترهای مشخص، ارتباط تجهیزات و تغییرات شرایط محیطی به‌صورت مستمر بررسی شود.
برای مثال، در یک مرکز داده، تنها اطمینان از روشن بودن سرورها و برقرار بودن ارتباط شبکه کافی نیست. دما و رطوبت محیط، وضعیت برق و عملکرد تجهیزات مرتبط نیز می‌توانند بر پایداری فعالیت مجموعه تأثیر بگذارند.
سامانه‌های پایش زیرساخت با دریافت اطلاعات از تجهیزات و حسگرها، امکان مشاهده وضعیت آن‌ها را در یک محیط مدیریتی فراهم می‌کنند. در صورت عبور پارامترهای تعریف‌شده از محدوده مجاز یا بروز وضعیت مشخص، هشدارهای مربوطه می‌توانند به مسئولان اطلاع‌رسانی شوند.
البته باید توجه داشت که پایش زیرساخت به‌تنهایی جایگزین ابزارهای امنیت سایبری نیست و لزوماً حملات یا دسترسی‌های غیرمجاز را شناسایی نمی‌کند. نقش اصلی آن، فراهم‌کردن دید بهتر نسبت به وضعیت عملیاتی تجهیزات و شرایط محیطی است.
چرا پایش شبکه و شرایط محیطی باید در کنار هم دیده شوند؟
وضعیت شبکه و شرایط محیطی هر دو بر عملکرد تجهیزات متصل تأثیر دارند. بررسی جداگانه این دو حوزه ممکن است بخشی از اطلاعات موردنیاز برای ارزیابی وضعیت زیرساخت را نادیده بگیرد.
برای درک بهتر این موضوع، می‌توان دو وضعیت را در نظر گرفت:
- ارتباط شبکه برقرار است، اما شرایط محیطی مناسب نیست: ممکن است تجهیزات همچنان در شبکه قابل‌دسترسی باشند، اما افزایش دما، رطوبت غیرمجاز یا نشت آب در محل نصب آن‌ها، خطر اختلال در عملکرد را افزایش دهد.
- شرایط محیطی عادی است، اما ارتباط تجهیز قطع شده است: در این وضعیت ممکن است دما و رطوبت در محدوده مجاز باشند، اما قطع ارتباط شبکه باعث شود اطلاعات مربوط به تجهیز دریافت نشود یا امکان بررسی وضعیت آن وجود نداشته باشد.
در نتیجه، ترکیب پایش شبکه و پایش محیطی می‌تواند تصویر کامل‌تری از وضعیت زیرساخت ارائه دهد. البته میزان این مشاهده‌پذیری به نوع تجهیزات تحت پوشش، حسگرهای نصب‌شده و تنظیمات سامانه پایش بستگی دارد.
دریافت هشدار و مدیریت مؤثر زیرساخت
دریافت هشدار زمانی ارزش عملیاتی دارد که اطلاعات آن برای بررسی و تصمیم‌گیری قابل‌استفاده باشد. نمایش وضعیت تجهیز، مشخص‌بودن محل نصب و اطلاع از پارامتری که از محدوده تعریف‌شده خارج شده است، می‌تواند به مسئولان کمک کند تا شرایط را بهتر ارزیابی کنند.
برای مثال، اگر دمای یک اتاق سرور از حد تعیین‌شده فراتر برود، دریافت هشدار به مسئول مربوطه امکان می‌دهد وضعیت سیستم سرمایش و شرایط محیط را بررسی کند. علاوه بر این، در صورت قطع ارتباط یک تجهیز تحت پایش، اطلاع‌رسانی درباره این وضعیت می‌تواند پیگیری مشکل را تسهیل کند.
در این فرایند، تعریف محدوده‌های مجاز، انتخاب روش مناسب اطلاع‌رسانی و مشخص‌بودن مسئول رسیدگی اهمیت دارد. هشدارهای متعدد و بدون اولویت‌بندی نیز ممکن است باعث شود موارد مهم در میان اعلان‌های کم‌اهمیت نادیده گرفته شوند.
بنابراین، هدف از پایش صرفاً جمع‌آوری داده نیست؛ بلکه فراهم‌کردن اطلاعاتی است که بتوان از آن‌ها برای بررسی وضعیت تجهیزات و مدیریت بهتر فعالیت‌های زیرساختی استفاده کرد.
جمع‌بندی
گسترش تجهیزات متصل، مدیریت امنیت و وضعیت عملیاتی زیرساخت‌ها را به موضوعی مهم برای سازمان‌ها و کسب‌وکارها تبدیل کرده است. کنترل دسترسی، به‌روزرسانی تجهیزات، شناسایی دارایی‌ها و آمادگی برای اختلال، از اقدامات مهم در کاهش ریسک‌های امنیتی و عملیاتی هستند.
سپهر انفورماتیک در حوزه پایش شبکه و زیرساخت و همچنین پایش شرایط محیطی، راهکارهایی برای مشاهده وضعیت تجهیزات و دریافت هشدار بر اساس شرایط تعریف‌شده ارائه می‌کند.
در کنار این اقدامات، پایش شبکه و شرایط محیطی به مسئولان کمک می‌کند تا وضعیت تجهیزات و تغییرات پارامترهای تعریف‌شده را بهتر مشاهده کنند. این دو رویکرد جایگزین یکدیگر نیستند؛ بلکه در کنار هم به مدیریت آگاهانه‌تر زیرساخت کمک می‌کنند.
